 |
 |
|
Zin-Zen-Zon Winterdepressie: alleen het woord al, alhoewel je na de gebeurtenissen de afgelopen dagen in
Den Haag best eens in een dip terecht kunt komen... Depressie: een ziektebeeld wat zich kenmerkt door een gebrek aan levenslust... toevallig gisteravond op de buis: 2 dames die er brood in zagen een cursus te gaan geven van 4 dagen om zo om te leren gaan met de depressie en een heer die meer heil zag in het gebruik van lichttherapie, wist het nog beter: "het ligt aan de melatonine" ; melatonine is een
lichaamseigen stof die er voor zorgt dat het lichaam
in de slaapmodus terecht komt. Er zijn mensen met inslaapproblemen die extra melatonine slikken om in slaap te kunnen komen; als de dagen korter worden draait onze biologische klok een beetje door en begint bij sommige dan de melatonine aanmaak te vroeg; en dan nog wintertijd/ zomertijd??? Ook alweer zo'n ingreep in het bioritme, waar gaat het nu allemaal om: prestatie. Wij moeten veel presteren in welk opzicht dan ook, wij moeten werken, wij moeten ontspannen, wij moeten slapen.. dus wij passen de tijd aan, ons levensritme... en daar zit het hem nou in; wij luisteren niet meer naar ons lichaam en dat lieve lezers pikt ons lijf dus niet.. dat wil gewoon 7- 8 uur slapen, en dan kan het best vroeg opstaan en met plezier naar het werk gaan (heeft u nog plezier in uw werk?) op tijd weer thuis k  omen, ontspannen en dat kan best in de vorm van fitness en dan op een redelijke tijd weer gaan slapen. Een vaste tijd.... RITME dus. De bladeren vallen, het licht tempert.. maar kijk eens om je heen, kijk eens naar de plaatjes die ik bijplak.. mooi hè, geniet van de herfst en de winter.. een depressie kun je onderdrukken; gewoon even de natuur- of reformwinkel binnenlopen, niet allemaal gelijk aan de Prozac.. een echte depressie is een hele nare ervaring.... ik denk liever in wisselende stemmingen en daar kun je héél wat aan doen, wintertijd is een tijd van kaarsen, ellenlange gesprekken, warmte om je heen creëren, een glaasje wijn en RITME, de zomer is er om te feesten en de winter is een rustpauze: nou laat die winter maar komen.
Opeens komt er zomaar een sterretje op je pad; zo'n fel lichtje wat je omstraalt, een brok positieve energie; iets of iemand met meerwaarde.. dat het pad voor je weer een stukje oplicht, eenvoudiger maakt en je koestert je even in de warmte... maar dit is niet alleen jouw sterretje, het is zo'n sterretje dat zich aan zoveel mogelijk mensen wil openbaren.. het is goed zo want delen is de voorwaarde die gesteld wordt in dit leven.. niets bezit jou en jij bezit niets, wij zijn allemaal even rijk of arm; wij bezitten slechts onszelf.. de enige waardevolle materie en door te delen leren we lief te hebben.. de essentie van Zijn, de essentie van het Al.. dat is de les en het geschenk van het sterretje, er zijn miljarden van die sterretjes en velen komen zomaar op je pad, een paar blijven in je buurt en dan deel je met deze sterretjes de essentie van het leven: onvoorwaardelijke liefde waarin geen plek voor bezitsdrang of jaloezie...
|
| Design: Orbit Media - © 2005 Praktijk Solaris |